امروز: یکشنبه، 29 مهر 1397

ماهی گلد فیش - کله شیری

ماهی گلد فیش - کله شیری

عكسها و اطلاعات اين مقاله مربوط به انجمن ماهيان آكواريومي بريستول مي‌باشد اين انجمن با مجوز فعاليت مي‌كند و در در سال 1929 در بريستول تأسيس شد و متخصص ماهيان گلدفيش مي‌باشند.

كله شيريهاي بريستول در مقايسه با ماهي رانچو ژاپني كه خطوط خارجي پشتي آن به صورت منحني تيز به طرف پايين پا يك دمي كشيده شده شباهت بسيار نزديكي با كله شيريهاي پشت صاف چيني دارند.

سركلاهي از ويژگيهاي غالب اين ماهي مي‌باشد همچنين قسمت پشت اين ماهي صاف مي‌باشد. اين نوع ماهي محبوبترين ماهي ميان اعضاي BAS مي‌باشد. يكي از ماهيان باله بلند كله شيري در ژاپن به SHUKIN معروف مي‌باشد.

به گونه اي كه سركلاهكي آن بزرگتر است ويژگي برتري دارد. البته هر دوي آنها نمونه‌هاي زيبايي مي‌باشند. همانطوريكه مشاهده مي‌شود بالة دمي شبيه به حالت چتري مي‌باشد.

كه اصطلاحاً به دم چتري معروف است و خطوط خارجي پشت ماهي صاف و فاقد باله پشتي مي‌باشد. عكس ماهي سمت راستي در حال چرخش دوربين گرفته شده است.

ماهي گلدفيش كله شيري

مشخصات استاندارد كله شيريها مطابق ذيل مي‌باشد:

پهناي بدن بزرگتر از 2/1 بلندي بدن مي‌باشد، تاج كلاهكي آن كاملاً گسترش يافته و فاقد بالة پشتي مي‌باشد و بقيه باله‌ها جفتي (دوتايي) مي‌باشند بالة دمي از هم جدا مي‌باشد و

به شكل چنگالي است. قسمت انتهاي بيروني باله‌ها ظاهر كروي دارند و حداقل طول بدن cm5/5 يا ( اينچ) مي‌باشد.

ماهي پرجنب و جوش، فعال و كاملاً متعادل است، بدنش كشيده نمي‌باشد و خطوط خارجي بدن صاف و فاقد بالة پشتي مي‌باشد. بالة دمي كاملاً از هم جدا و تاج كلاهكي به طور كامل در 3 ناحيه سر توسعه يافته است به عبارت ديگر حدقه چشم در قسمت زيرين جمجمه واقع شده است.

رنگ ماهي در حالتهاي گوناگون بصورت براق (تك رنگ، رنگارنگ در نمونه‌هاي بسيار زيبا و شبيه به هم در قسمتهاي مختلف بدن) نيز مي‌باشد البته يك نوع ديگر ممكن است ظاهري نقش‌دار داشته باشند.

رنگهاي متاليك ظاهري براق دارند و تا قسمت داخل باله‌ها، اين رنگ امتداد دارد. ماهي نقش‌دار زمينه‌اي آبي با قسمتهاي كوچكي از رنگ بنفش، قرمز، نارنجي، زرد و قهوه‌اي ، همچنين خال‌هاي سياه دارد.

ماهي گلدفيش كله شيري از روبرو

عمل تكثير و پرورش كله شيريها حدود 50 سال پيش بصورت فعاليتي جدي آغاز شد بطوريكه اين فعاليت توسط عموها و پدربزرگها و اعضاء خانواده در گذشته انجام مي‌شد. در آغاز فعاليت مزبور نژادهاي خاص اين ماهي كه ويژگيهاي برتري داشتند انتخاب شدند و نژادهايي كه پرورش يافتند اكثراً بصورت قرمز خالص و بعضي از آنها هم با زمينه قرمز و لكه‌‌هاي سفيد بودند . از گونه‌هاي نگه‌داري شده كه حدود 40 ماهي مولد بود براي سال بعد حدود 150 بچه ماهي تكثير يافت. عمليات جفت‌گيري معمولاً خصوصيات خاصي دارد كه در بيشتر مواقع تكثيركنندگان از يك قانون پيروي مي‌كنند. تكثير كننده‌اي يك كله شيري سياه را با گونه قرمز آن آميزش داد و برخلاف انتظارش بدن ماهي بوجود آمده سرتاسر رنگي بود كه پديده‌اي جالب محسوب شد و با وقوع اين پديده به اين نتيجه رسيدند كه هميشه از يك قانون خاص پيروي نمي‌شود و در طبيعت اين گونه وقايع رويداده است. با توجه به اينكه مولدها را براي تكثير انتخاب كرده بود اين واقعه صورت گرفت. بعضي مواقع يك نژاد در بعضي از سالها ‌تخم‌ريزي نمي‌كند. علت اين وضعيت تاكنون مشخص نگرديده است. با اين ويژگيها افزايش و تكثير كله شيريها كارآساني نيست. در نژادهاي برتر از 1000 بچه ماهي موجود، مي‌بايستي 50 قطعه از آنها باقي بمانند تا بزرگ شوند. اين نسبت حدوداً بالاي حد استاندارد كه نسبت 200 به 1 است مي‌باشد. اين دست‌آورد، قابل رقابت براي نسبتهاي ساير گونه‌ها نظير شابون كينز بريستول و دم چتريها مي‌باشد.

گونه‌هايي از ماهيان كله‌شيري نظير گونه دم مجزا و گونة پشت صاف بدون باله پشتي داراي بيشترين مشكلات در نگهداري و مراقبت مي‌باشند.

به نظر مي‌رسد نژادهاي برتر با يك روش تكثير و پرورش مي‌يابند و تكثير آنها تنها راه براي ازدياد نژادها با ويژگيهاي مخصوص بخود مي‌باشد.

ماهي‌ها عمليات تخم‌ريزي را در استخرها انجام مي‌دهند كه در پي آن تكثير كننده آنها را به مخزنهاي آب تميز در مزرعه‌هاي پرورش انتقال مي‌دهد و با روش انتخاب دستي آنها را براي جفت‌گيري و تكثير انتخاب مي‌كنند.

به ماهي‌هاي بالغ و نوزادان غذاهاي استاندارد داده مي‌شود. متداولترين ذره خوراكي براي ماهي‌‌هاي بالغ ، آكوارين و كينگ بريتيش مي‌باشد. دافني هم زماني كه فراهم باشد مناسبترين خوراك است.

دو ماهي گلدفيش كله شيري از بالا

اولين و عمده‌ترين گونه‌هاي برگزيده براي تكثير و پرورش، تك دميها، پشت صافها، صورتيها و برنزها مي‌باشند كه از ميان آنها ماهيها را انتخاب كرده و طي دوران سال براي تكثير و پرورش آماده مي‌كنند.

كله شيريهايي كه در جنوب شرقي بريتانيا (بريستول، گلواستر شاير و سامرست) زندگي مي‌كنند ماهياني مقاوم هستند بطوريكه در زمستان‌هاي معتدل، بطور متوسط 8 – 7 سال زندگي مي‌كنند.

ماهي كه در سمت راست واقع شده ماهي براق رنگارنگ قرمز و سفيد است و خصوصياتي شبيه به رانچو دارد (به نوعهاي ديگر توجه كنيد) ماهي تك‌رنگ قرمز معمولاً در قسمت تاج كلاهكي سرش نسبت به بقيه بدنش رنگهاي بسيار متنوعي دارد. ماهي كه در سمت چپ قرار گرفته در سرتاسر بدن رنگهاي متنوعي دارد كه جالب و كم نظير است.

شیلات ایران

مترجم: ارغوان وحيدي



تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

نحوه تكثير عمومي گلدفيش ها

گلدفیش

 تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

نام : گلدفیش

خصوصیات فیزیکوشیمیایی تکثیر : دما = 25- 18 درجه سانتیگراد – PH = 6.6

تانک تکثیر : حداقل 80 لیتر

تشخیص جنسیت : تنها جنسیت گلدفیش های بالغ ( حداقل یک ساله ) قابل تشخیص است و بیش تر علائم در زمان جفت خوردن آنها و تکثیر مشخص می شود که معمولاً در فصل بهار است . اما به طور عمومی نرها و ماده ها تفادوت هایی دارند که به صورت زیر است :

سمت راست نر ، سمت چپ ماده

نر ها : بیش تر گلدفیش های نر یک برجستگی ( پوشش لایه ای ) روی دستگاه تنفس خود دارند و باله هایشان برجسته و تیزتر از باله های ماده هاست . ( به خصوص باله های زیرین )

پوشش لایه ای روی دستگاه تنفس گلدفیش نرپوشش لایه ای روی دستگاه تنفس گلدفیش نر

 تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

تیز بودن باله های گلدفیش نر

ماده ها : جثه و شکم ماده ها از نرها بزرگتر است و بدن ماده ها گردتر است . ضمن اینکه زمان بالغ شدن ماده ها شکمشان کمی متورم شده و مخرجشان از نر بزرگتر می شود .

تورم مخرج در گلدفیش مادهتورم مخرج در گلدفیش ماده

تورم مخرج در گلدفیش ماده

تذکر : چون گلدفیش ها گونه های مختلفی دارند ، ممکن است تشخیص جنسیت در بعضی گونه ها مشکل باشد ، ولی در حالت کلی تفاوت نر و ماده در مخرجشان است که در شکل زیر آمده است :

نشانه ی کلی مخرج و باله ی گلدفیش نر

 تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

نشانه ی کلی مخرج گلدفیش ماده : یک تورم کوچک در مخرج

نحوه تکثیر : گلدفیش ها را هم در تانک و هم در حوضچه می توان تکثیر کرد ، ولی تکثیر آنها در حوضچه راحت تر صورت می گیرد .

اما در زمان بلوغ آنها علائمی برای جفت گیری وجود دارد که بصورت زیر است :

علائم جفت گیری : در زمان جفت گیری دهان و مخرج ماده از نر بزرگتر شده و دائماً گلدفیش نر ، گلدفیش ماده را تعقیب کرده و با شکم و دهان به مخرج ماده فشار وارد  می کند . و در این حالت روی لایه ی موجود در دستگاه تنفس نرها لکه های سفیدی مشاهده می شود .

دانه های سفید روی لایه موجود بر د ستگاه تنفس گلدفیش نر

 تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

تحریک گلدفیش ماده توسط گلدفیش نر برای تخم ریزی

در زمان تخم ریزی تعقیب و گریز آنقدر ادامه می یابد تا گلدفیش ماده خسته شده و شروع به تخم ریزی کند . در این حالت ماده بین 500 تا 1000 تخم می گذارد که می توان با قرار دادن گیاهان انبوه در تانک ، تخم ها را از دسترس او خارج کرد .

تخم های گلدفیش

پس از هر بار تخم ریزی ، گلدفیش نر بلافاصله اسپرم خود را در آب پراکنده کرده و ابری از اسپرم می سازد که بیش تر تخم ها بارور می شوند . بعد از 3 تا 9 ساعت تخم ریزی و تعقیب و گریز پایان می یابد که در این زمان باید والدین را از تانک جدا کرد تا تخم ها خورده نشوند . ضمناً در تانک یک فیلتر با فشار ملایم قرار داده و هوادهی کامل به تانک صورت گیرد . دمای تانک آنها باید ثابت باشد تا تخم ها بیمار نشوند .

شما باید از تخم ها مراقبت کرده ، چون به راحتی قارچ گرفته و به رنگ سفید در می آیند ( تخم های شفاف سالم و بارور شده اند . ) و باید آنها را از تانک خارج کرده تا بیماری به سایر تخم ها منتقل نشود .

تخم های خیلی سفید بارور نشده و خراب شده اند

بعد از 4 روز بچه ها از درون تخم ها قابل مشاهده هستند که در کل پس از 7 روز بچه ها از تخم ها خارج شده و بین گیاهان پناه می گیرند .

بچه گلدفیش درون تخم قابل مشاهده است .

 تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

بچه های گلدفیش پس از به دنیا آمدن

 اما تا سه روز نیازی به تغذیه ی بچه ها نیست و آنها از کیسه ی چربی زیر شکم که حاوی محتویات زرده ی تخم است ، تغذیه می کنند و بعد از تمام شدن کیسه ی چربی نیاز به تغذیه دارند . در این مورد می توانید از غذاهایی مثل تخم میگوی زنده یا غذاهای پودر شده مثل تخم میگوی منجمد ، پولکی ریز و کرم قرمز استفاده کرد .

بچه ی گلدفیش با کیسه ی چربی

 تكثير و تخم ريزي ماهي گلدفيش

بچه ی گلدفیش 9 روزه و بدون کیسه ی چربی

 

منبع : /www.aqua-quest.ir